جنگ الکترونیک شناختی مولفه‌ای جدید در جنگ‌های امروزی

با پیچیدگی روزافزون محیط الکترومغناطیسی و توسعه هوشمند رادارها، عملیات اختلال الکترونیکی یا به عبارتی جنگ الکترونیک جهت انجام پارازیت، برخلاف رادار، نیاز فوری به بهبود توانایی خود در تشخیص اهداف تهدید و تصمیم­گیری در مورد نوع پارازیت دارد. امروزه تجهیزات فرکانس رادیویی قابل برنامه‌ریزی و دیجیتال که با نام رادیو نرم‌افزاری شناخته می‌شوند، روند رو به رشدی دارند. بر همین اساس رادارها می‌توانند به سرعت شکل موج را تغییر دهند و هویت و مشخصه منحصر به فردی را ایجاد کنند. در نتیجه در محیط‌های فرکانسی متراکم و رقابتی، کار فرستنده‌های دشمن برای موقعیت‌یابی، شناسایی، مسدود کردن و مغشوش کردن سخت‌تر و سخت­تر می‌شود. از طرفی گستردگی و تنوع حملات در حوزه الکترومغناطیس، با پیشرفت رادارها و ابزارهای شناختی، سامانه‌های جنگ الکترونیک سنتی را با چالشی اساسی مواجه کرده است. وقوع حملات جدید و ناشناخته باعث ناکارآمدی سامانه­­های سنتی جنگ الکترونیک در مواجهه با این حملات شده است. در این مقاله که به روش توصیفی – تحلیلی گردآوری شده محقق به­دنبال پاسخ به این سئوال است که جنگ الکترونیک شناختی به چه میزان می­تواند حملات جدید و ناشناخته را شناسایی و به آن­ها پاسخ دهد؟ یافته­های پژوهش بیانگر این است که جنگ الکترونیک شناختی با ترکیب روش­های سنتی و هوش مصنوعی در قالب یک سامانه کامل و منسجم، می­تواند حملات جدید و ناشناخته را شناسایی کرده و واکنش مناسب را در صحنه نبرد اتخاذ کند.