به دنبال جنگ با اوکراین، بحران میان مسکو و اتحادیه اروپا و بهتبع آن کشورهای عضو پیمان آتلانتیک شمالی به اوج خود رسیده و این در حالی است که سیاست خارجه دولت روسیه بعد از اتمام جنگ سرد در برقراری روابط و تعامل با دیگر کشورها و ملل بازتعریف شده است.این سرفصل سیاست خارجی روسیه پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در سال ۱۹۹۱ میلادی،با عدم قطعیتهایی مواجه بوده که جنگ چندساله با کشور اوکراین شاهبیت این مدعاست. هدف مقاله پیشرو، بررسی تبیین سیاست خارجه روسیه در حمله به اوکراین از دیدگاه نظریه عدم قطعیت هایزنبرگ است. روش پژوهش مورداستفاده، روش توصیفی- تحلیلی با استفاده از رویکرد عدم قطعیت بوده چرا که اساس آیندهپژوهی که مراد اصلی در مفصلبندی این تحقیق بوده از جنس عدم قطعیت است. سؤال مقاله حاضر این است: که سیاست خارجه روسیه در حمله به اوکراین با چه عدم قطعیتهایی مواجه است؟ نتایج نشان میدهد که روسیه اقدامات قدرتهای غربی مانند گسترش ناتو به خارج نزدیک روسیه، پیوستن اوکراین به اتحادیه اروپا و حمایت غرب از جنبشهای مردمسالاری در اطراف آن را در راستای محدودسازی روسیه، یک تهدید استراتژیک تلقی نموده و در مقابل آن واکنش نشان داده، که این واکنش و بروز جنگ چندساله مبین عدم قطعیت در سیاست خارجی روسیه با الگوی تنشزدایی بعد از جنگ سرد، در عرصه دیپلماسی بوده و پیامدهایی را در معادلات منطقهای و موازنه قدرت در برداشته است.
تهدید پژوهی