از زمان فروپاشی شوروی و اعلام استقلال جمهوری آذربایجان، روابط تهران– باکو معمولاً در سطح مطلوبی قرار داشته و با فراز و نشیب‌هایی در طول چندین ساله گذشته بوده است. عواملی مانند برخورداری از اشتراکات تاریخی و فرهنگی و وجود پتانسیل‌های موجود برای همکاری‌های اقتصادی به‌عنوان محرکی برای گسترش روابط دو طرف به‌حساب می‌آید. اما درعین‌حال این روابط با موانع و عوامل بازدارنده‌ای از قبیل: تداوم اختلافات در مورد رژیم حقوقی دریای خزر، روابط با رژیم صهیونیستی و آمریکا و پیوستن به ناتو و … از جانب آذربایجان روبه‌رو است. بنابراین به‌رغم وجود برخی فرصت‌ها برای ارتقای سطح روابط دو کشور، عوامل چالش زا عملاً محدودیت فراروی روابط تهران و باکو را افزایش داده است. این پژوهش با اشاره‌ای کوتاه به پیشینه روابط ایران و جمهوری آذربایجان، فرازوفرود روابط بین دو کشور همسایه را موردبحث و بررسی قرار می‌دهد.
تهدید پژوهی