چگونگی فرماندهی و کنترل صحنه جنگ‌های آینده با تأکید بر دکترین نظامی و تعیین راهبردهای دفاعی مناسب ج.ا.ایران

به دلیل تحولات فزاینده پدیده‌های امروزی محیط نیز به همان میزان پیچیده و چندوجهی شده. دشمنان امروز و آینده، مجموعه­ای از متدهای مختلف جنگ را بکار خواهند گرفت؛ دشمنان آینده از مقابله باقدرت سخت نظامی اجتناب کرده و به دنبال راه‌های جایگزین خواهند بود جنگ‌های بین دولتی در حال تغییر به جنگ‌های ترکیبی و رقابت‌های غیرمتقارن می‌باشند، در آن‌ها هیچ مرز مشخصی وجود ندارد و طیف گسترده‌ای از انواع پیچیدگی ایجاد می‌کند که ما به آن‌ها جنگ‌های (ترکیبی) هیبریدی می‌گوییم. در جنگ‌های هیبریدی نقش کلیدی را سامانه‌های کنترل و فرماندهی^[1] در کنترل و هدایت جنگ بر عهده داشته و همواره حملات پیشگیرانه و ویران‌کننده علیه مراکز فرماندهی، سایت‌ها و سامانه‌های رادار دفاع هوایی، مراکز فرماندهی و کنترل انجام می‌گیرد. فضای جنگ در آینده بیشتر فضایی مجازی، سیّال، نرم­افزاری و خارج از حواس انسان خواهد بود که به استعاره می­توان آن را ذهن نامید مشخصات جنگ­های آینده همچون: عملیات سریع و قاطع، راه‌اندازی ائتلاف و انجام عملیات مرکب، انجام عملیات تأثیر محور، چرخش اطلاعات سریع، هم‌زمان‌سازی قدرت، انجام عملیات غیرخطی، درگیری هم‌زمان در سطوح سه‌گانه، انجام عملیات پیش‌دستانه، استمرار عملیات تحت هر شرایطی، توسعه صحنه نبرد، تکیه‌بر عملیات روانی، حمله به مراکز ثقل، آفند مسطح، تهاجم هوایی و موشکی دقیق، مدیریت زمان، توجه به اقتصاد جنگ، مدیریت آستانه تحمل ملت‌ها و تغییر در نوع مانور می‌باشد. این پژوهش تلاش دارد با رویکردی توصیفی– تحلیلی چگونگی فرماندهی و کنترل صحنه جنگ‌های آینده با تأکید بر دکترین نظامی و تعیین راهبردهای دفاعی مناسب ج.ا.ایران مناسب کشور را بررسی نماید.